Hoogbegaafde kinderen hebben figuurlijke 'konijnenoren': ze horen alles. Waarom openlijk over de uitdagingen van je kind praten waar het bij staat zo schadelijk is.
Van ouders horen we regelmatig verhalen van leerkrachten die openlijk, in een volle gang of op een vol schoolplein, opmerkingen tegen ouders maken over hun kind. Waarom dit zo schadelijk is.
Na een begeleidingstraject wil je als professional of ouder soms nog even overleggen. Waarom is dit juist bij hoogbegaafde of sensitieve kinderen zo risicovol?
De laatste weken van het jaar breken aan, voor de meeste mensen die te maken hebben met hoogbegaafde schoolgaande kinderen kan dat een hele uitdaging zijn. Zeker als je kind niet op zijn plek zit.
De laatste weken van het schooljaar: we kennen ze allemaal. Eindeloze overleggen, rapporten schrijven en de druk die oploopt. Hoe overleef je deze periode met een hoogbegaafde leerling?
Wanneer een kind vastloopt op school of thuis, treedt er vaak een onzichtbaar mechanisme in werking: paniek. Er moet nú iets gebeuren. Wie houdt er op zo'n moment het hoofd koel?
Soms hebben wij het gevoel dat ons kind op school lijkt op een verkeerd gelabeld pakketje. Op de doos zitten stickers met woorden als: lastig, ongeconcentreerd en werkt onder niveau.
Soms lijkt het of ouders binnenkomen met een script dat al geschreven is. Hun kind in de hoofdrol: uitzonderlijk, getalenteerd, ondergewaardeerd en in wezen al klaar voor de grote podia.
Op het moment dat het thuis of op school niet lekker loopt met een kind, schuift de zorg aan als partner. Maar als partner van wie eigenlijk?
Een hoogbegaafd kind groeit niet als ouder of leerkracht alles regelt, maar wel als hij stap voor stap zelf verantwoordelijkheid krijgt en leert nemen.
Herken je dat gevoel? Er staat een gesprek gepland met de ouders van een hoogbegaafde leerling, je bent goed voorbereid, maar toch denk je: hoe gaat dit gesprek verlopen?
Herken je dit? Je hebt een gesprek gepland met de ouders van een hoogbegaafde leerling en school. Je bent voorbereid, je dossier klopt, je weet wat je wilt bespreken. En toch…