Praten over een kind? Let op die konijnenoren
Praten over een kind? Let op die konijnenoren
Van ouders horen we regelmatig verhalen (waren het maar verhalen…) van leerkrachten die openlijk, in een volle gang of op een vol schoolplein, opmerkingen tegen ouders maken over hun kind. Of het nu is dat hun kind zo ‘knap’ is of juist dat hun kind het niet zo goed doet, het doet iets met zowel ouder als kind. In het eerste geval werk je een vaste mindset in de hand, of geef je het kind een uitzonderingspositie binnen de groep. Het eerste wil je zeker niet, al was het al dat we dat al veel te vaak zien. Ook die uitzonderingspositie wil je niet, omdat dit kinderen zijn die al zo vaak de uitzondering zijn. De meeste kinderen vinden dat helemaal niet fijn. En heb je er toevallig een bij zitten die ermee wil opscheppen, dan wil je dit ook al niet gezegd hebben. Bij de ouder doet het ook iets: uiteraard is het fijn om te horen dat je kind het goed doet, maar eigenlijk alleen maar als dat in een veilige setting, los van allerlei andere konijnenoren wordt gecommuniceerd. Gaat het niet zo goed, dan is het natuurlijk dramatisch om dat ten overstaande van allerlei andere ouders en kinderen te horen. Dus: wil je iets bespreken over het kind: zorg dat andere konijnenoren -inclusief die van het kind- niet mee kunnen luisteren!