Weer in gesprek met die ouders…
Weer in gesprek met die ouders…
Herken je dat gevoel?
Er staat een gesprek gepland met de ouders van een hoogbegaafde leerling, je bent goed voorbereid, maar toch denk je: hoe gaat dit gesprek verlopen?
Want..
Deze ouders kunnen kritisch overkomen. Ze hebben vaak een duidelijk beeld van wat hun kind nodig heeft. Soms lijkt het of ze meer te weten dan jij – of komen ze in ieder geval zo over.
En als jij aangeeft dat niet alles op school haalbaar is, kan de spanning snel oplopen. Voor je het weet zit je aan een tafel vol emoties.
But… wat als je die reactie eens anders bekijkt?
What als die emotie geen aanval is op jou als professional, maar voortkomt uit jaren van zorgen, zoeken en vastlopen?
Ouders van hoogbegaafde kinderen hebben vaak al een lange weg afgelegd. Ze hebben gesprekken gevoerd, antwoorden gezocht, teleurstellingen verwerkt en regelmatig het gevoel gehad dat ze niet echt gehoord werden en hun kind niet werd gezien.
Dan is het niet vreemd dat emoties soms hoog oplopen.
Professioneel handelen betekent niet alleen spreken vanuit expertise. Het betekent ook kalm blijven en de verbinding met ouders blijven zoeken.
Dus:
o Luister zonder direct in de verdediging te schieten.
o Vraag door zonder oordeel.
o Blijf samen zoeken naar een volgende stap.
Achter elke emotie schuilt een verhaal.
Juist daar begint echte samenwerking.
Hoe zorg jij ervoor dat je in ‘lastige’ gesprekken de verbinding blijft houden?